Het haar op mijn lijf gaat recht staan, gevolgd door een rilling en het plots alomtegenwoordige gevoel dat iets er toe doet. Het gebeurt zelden dat ik zo bewogen word door iets, maar áls het gebeurt is het meestal door filmmuziek.
Enkele weken terug ontdekte ik deze compositie geschreven door de Hollywood-componisten Two Steps From Hell voor de nieuwste Star Trek-trailer. Het blijft in mijn systeem hangen als een hardnekkige hunker naar meer: twee minuten en achtendertig seconden epische grandeur die blijft nazinderen. Op internet las ik een comment die het mooi samenvat: ‘Makes me imagine my life as a movie trailer’.
Rechtstreeks te beluisteren op http://www.imeem.com/people/hhz_iA/music/2KihKMOL/two-steps-from-hell-freedom-fighters/ (enkel de muziek, niet de trailer)
Componist: Two Steps From Hell
Titel: Freedom Fighters
Star Trek-trailer 3
Categorieën: film · muziek · persoonlijk
getagged: filmmuziek, freedom fighters, star trek, two steps from hell
Ben Kingsley speelt de rol van David Kepesh, een in het leven versteven vijftigplusser en literatuurprofessor, die zo bang is van binding dat hij al 20 jaar een zelfde minnares heeft. Ontgoocheld door het verleden, verkiest hij in al die tijd eenzaamheid boven het risico van een relatie. Zo’n uitgangspunt leidt veelal tot een prent vol clichés, maar Elegy is de uitzondering die de regel bevestigt.
Natuurlijk wordt onze protagonist verliefd op een studente waaraan hij doceert – een heerlijk ingetogen Penelope Cruz – maar wie dacht dat dat het begin is van voorspelbare Hollywoodiaanse zeemzoeterige drap en bijhorend moraliserend vingertje, is eraan voor de moeite. Je krijgt immers een realistisch beeld voorgeschoteld van leven, liefde en alles wat daartussen hangt, doorweven met de altijd aanwezige dualiteit van vreugde en pijn, en de irrationele kant van de mens ‘persoonlijkheid’ genaamd.
Ook dat zou kunnen uitmonden in een kroniek van een aangekondigd scenario, maar de film slaat op de juiste momenten onverbiddelijk met de lat op de vingers, die je als kijker bij de les van het leven houdt. Soms maakt het personage van Kingsley zo’n foute, maar o zo menselijke keuzes, dat je zin krijgt om hem vanuit je cinemastoel luidkeels op andere gedachten te brengen. Sterk.
Het resultaat van dat alles is een menu van beklijvende, en bij momenten pakkende cinema, met rauwe romantiek als hoofdingrediënt. Laat de martini stirred not shaken even voor wat ze is, en ga dat zien!
Categorieën: film
getagged: elegy, film
