nieuw design

Update 12/09/2009: Ik was niet tevreden met mijn gekozen design. Een nieuw dan maar.

Zoals je ziet is er een nieuw design. Het vorige heeft zijn tijd gehad.

De focus ligt met dit design op de tekst, in traditioneel zwart op wit. Dat leest beter dan omgekeerd. Er is meer plaats in de breedte, wat ruimte laat voor foto’s. Globaal een minimalistische – beetje saaie – look die de aandacht houdt op wat relevant is.

De opzet blijft in grote lijnen dezelfde: beschouwingen over hoe ik het leven en de wereld rond mij ervaar, maar dit academiejaar wil ik meer focussen op wereldlijke actualiteit en minder op persoonlijke beslommeringen.

één jaar

Het is vandaag exact één jaar geleden sinds ik het stadsleven ruilde voor het plattelandsleven. De cultuurshock is ondertussen vervaagd, maar het hart ligt nog steeds in Gent.

Maar ik zal niet klagen: dankzij mijn ingeslagen weg heb ik veel  nieuwe mensen leren kennen, en zijn oude contacten heropgeleefd. Tel daarbij de boeiende kennis die ik het afgelopen jaar heb mogen opdoen, en ik kan nu al besluiten dat het de kosten waard was.

Nog drie jaar te gaan, en dan zal ik wellicht met lyrische heimwee terugdenken aan het beginpunt van dit alles. ‘Haal adem, kijk rond, en geniet van het moment’

Partytime(out)

Ik heb me laten verleiden om – for old times sake –  een beachparty bij te wonen in het lokale jeugdhuis. Een zware vergissing, zo bleek.

Het weerzien van oude bekenden beperkte zich tot het voeren van een quasi obligaat ‘Hey, lang geleden’-minuutgesprek, waarna de persoon in kwestie zich begaf naar vertrouwdere, veiliger sociale oorden. Natúúrlijk ben ik daar deels medeplichtig aan: ik kan het zelden opbrengen om het smalltalkgeschut in gereedheid te brengen, in ruil voor magere sociale baten. Zeker in de nabijheid van te luide dansmuziek.

Verder was daar mijn ex-vriendin, met wie ik gehoopt had even te kunnen bijpraten. Die bleek me echter  liever kwijt dan rijk. God mag weten waar dat drie (!) jaar na datum nog goed voor is. Wellicht verge(t)(v)en mensen (elkaar) sommige dingen nooit. Jammer.

In diezelfde categorie (of soap, zo je wil) was daar een oud-klasgenoot die zich al enige jaren in de voet geschoten voelt om redenen die ik in het midden laat. Ook hier na al die tijd nog open wonden. Wellicht moet het me allemaal zelf ‘ns overkomen om het precies te begrijpen.

En zo verwerd afgelopen nacht tot een cocktail van has-been’s en will-not-ever-be’s die de echte cocktails van een wrange nasmaak voorzagen. Om snel te vergeten.

Werchter few hours after

4u22, nacht. Net thuis. Metallica tuit nog na in de oren.

Meer dan tweehonderd foto’s, video’s en talloze bijgebleven momenten die te gepasten tijde hun weg naar online oorden zullen vinden. Maar eerst SLAAP, in een echt bed!

Moraal

De examenperiode begint zijn weerslag te hebben op mijn moraal. De voorspelbaarheid van mijn doemdenken en gedragingen in een stresssituatie als deze is zo groot, dat het bijna grappig wordt. Ik word een karikatuur, een schertsfiguur van mezelf, klaar om afgedrukt te worden als spotprent in een krant: om mee te lachen vanop een afstand, maar niet om het zelf te zijn.

Facebook…

Heerlijk dat Facebook. Nu kan ik van dag tot dag het relaas volgen van een pas zwangere vrouw: ‘x heeft vanacht de baby voor de eerste keer gevoeld. Mooi moment waar ik echt van genoten heb…..’ Zucht. Who cares! Ik besef dat het een mankement in mijn hoofd is, maar dat neemt niet weg dat ik bijzonder nerveus word van dat soort vrouwelijk gemelk.

Verkiezingsdag

Groen! is het geworden, voor beide niveaus. Wellicht zullen ze weinig – misschien wel geen – zetels halen, maar verandering moet ergens beginnen. Het is mijn idealistische proteststem tegen deze eentonige prestatiegerichte maatschappij.

De stembureaus waren gevestigd in de lokale sporthal. Meteen de gelegenheid om nadien een bezoekje te brengen aan de speeltuin, tennisvelden en atletiekpiste waar ik als kleine knaap meer dan eens vertoefd heb. Ik vond er het golfplaten hokje aan de looppiste terug in dezelfde staat als weleer.  Ik stond stil, de tijd draaide terug.

Een stem voor de toekomst, een nostalgische blik in het verleden. Verkiezingsdag.

2:28 zuivere opwinding

Het haar op mijn lijf gaat recht staan, gevolgd door een rilling en het plots alomtegenwoordige gevoel dat iets er toe doet. Het gebeurt zelden dat ik zo bewogen word door iets, maar áls het gebeurt is het meestal door filmmuziek.

Enkele weken terug ontdekte ik  deze compositie geschreven door de Hollywood-componisten Two Steps From Hell voor de nieuwste Star Trek-trailer. Het blijft in mijn systeem hangen als een hardnekkige hunker naar meer: twee minuten en achtendertig seconden epische grandeur die blijft nazinderen. Op internet las ik een comment die het mooi samenvat: ‘Makes me imagine my life as a movie trailer’.

Rechtstreeks te beluisteren op http://www.imeem.com/people/hhz_iA/music/2KihKMOL/two-steps-from-hell-freedom-fighters/ (enkel de muziek, niet de trailer)

Componist: Two Steps From Hell
Titel: Freedom Fighters
Star Trek-trailer 3

Lopen

Sinds kort is mijn loopseizoen weer begonnen. Nog niet zo lang geleden was ik een geoliede machine die twintig kilometer op wolkjes liep, afgelopen maanden jammerlijk gedegenereerd tot een roestbak die – ochot – nog vijf kilometer vooruit ploetert. Pijnlijk.

Maar het opbouwen verloopt vlot, en ik verwacht de eerste tien kilometer binnenkort al te kunnen bereiken. Twintig in juni?

Ontkoppelen

Mijn leven is zo verstrengeld geraakt met internet, dat het ongemerkt een heuse verslaving geworden is. De hunker om voortdurend in verbinding te staan met informatie en mensen is zo groot, dat ik veelal ongewild de computerruimte kom binnengewandeld als ik eigenlijk in de kamer ernaast moet zijn.

Even mail checken, enkel dat. Wat voor nieuws? Springen van kop tot kop, een artikel her en der schuin doorlopen. MSN wenkt. Iemand spreekt me aan. Ik raak in gesprek. Muziek opzetten. Berichten op Facebook of Netlog? Plopgeluid op Facebook: iemand begint een conversatie. De tijd tikt, het toetsenbord tokkelt. Film al uit? Kinepolis-site. Neen, maar deze wel. Goede film? Imdb.com. Beschikbaar als download? Torrentdatabase bekijken. Daar, de nieuwe aflevering van Battlestar. Downloaden. Battlestar kijken. MSN blijft lopen. Inpikken op verloren conversaties. Eten, snel. Gamen. Te laat slapen.

Wat begon als een voornemen om enkel mail te lezen, eindigt in een marathon van eindeloze informatie. De dag eindigt en ik vraag me af wat ik eigenlijk gedaan heb. Alles en niks tegelijkertijd. Het gevolg van meer dan dertien jaar verknocht te zijn aan dit online opium.

Sinds kort verplicht ik mezelf tot een grotendeels offline leven, ontkoppeling. En plots ontstaat er die stressloze zee van tijd, geherwaardeerd door een goed ouderwets boek.