Rugzak gepakt, boterhammetjes gemaakt, wekker gezet. Klaar voor de start van het nieuwe academiejaar.
Ik voel me net een kind, in spannende afwachting van een nieuwe klas en nieuwe juf. De ‘juf’ in kwestie die de spits mag afbijten van tweede bachelor Politieke Wetenschappen is Hendrik Vos, met Europese Politieke Integratie.
Categorieën: studies
Na een maand het weekdier te hebben uitgehangen, ben ik vandaag beginnen studeren voor mijn enige vak in tweede zit: politicologie. Een zeshonderd bladzijden door en door te kennen wetenschappelijke analyse van alles om en rond politiek. Geen ontspannende literatuur, en dat is het minste wat ervan gezegd kan worden.
De eerste bladzijden verlopen stroef. De zinnen waaien wat los door m’n hoofd, alsof de grijze hersenmassa in mijn bovenkamer nog niet echt beseft dat het die ogenschijnlijke lectuur daadwerkelijk ook moet vasthouden. Wake up! 18 augustus lijkt nog ver… zoöok de laatste bladzijde.
Categorieën: studies
getagged: examens, politicologie, studeren, tweede zit
De examenperiode is er weer. Driewerf bah! ‘No 8-to-5 life’ wijzigt voor de gelegenheid naar ‘No life at all’. Bijgevolg zal er niet veel (zinnigs) meer verschijnen op deze blog tot 24 juni. Misschien af en toe een bericht vol kommer en kwel als deze periode van intellectueel terrorisme zijn tol begint te eisen.
Stervende groet.
Het lijden en strijd van de mid 19de-eeuwse arbeider in België, is één van de onderwerpen in het vak ‘Politieke geschiedenis van België’. Daarin wordt uit de doeken gedaan hoe de machthebbers van die tijd dit sociaal drama ideologisch probeerden goed te praten. De paragraaf in de cursus die daarop volgt maakt een vergelijking met onze huidige mondiale samenleving, die zo treffend is, dat ze voor mij het hoogtepunt vormt van alle kennis behandeld doorheen het hele academiejaar, en dat gaat als volgt…
Men kan deze toestand tot op zekere hoogte vergelijken met de hedendaagse mondiale kloof tussen rijk en arm, en een bepaald Westers discours hierover. Het feit dat de meerderheid van de wereldbevolking in armoede leeft, wordt vaak afgedaan met het argument dat het de schuld is van die armen zelf die immers niet willen vooruitkomen. Het inroepen van de goddelijke wil om deze toestand te vergoelijken is wat uit de mode. In plaats daarvan heeft men vandaag het argument van de financiële orthodoxie van de Wereldbank en het dogma van de vrije markt. Derde- en Vierdewereldlanden krijgen maar steun als ze zich plooien naar deze principes.
De kleine groep Westerse landen die het grootste deel van de wereldrijkdom bezit, is net als de 19de-eeuwse bezittende klasse blind voor het feit dat het economische systeem zelf oorzaak is van de bestendiging en zelfs uitbreiding van de kloof tussen arm en rijk. En net als de rijke klasse toen, beperkt het rijke Westen zich tot een aalmoezenpolitiek, althans voor die landen waar de armoede zo erg is dat mensen live op CNN sterven van de honger. En ondanks de televisie die een tip van de sluier oplicht, wordt net als in de 19de eeuw een segregatiepolitiek gevoerd.
Armen die proberen wat kruimels mee te pikken van de rijk gevulde tafels en die aan de deur kloppen als politiek vluchteling, (arbeidsmigratie kan immers niet meer sedert de immigratiestop in de jaren 1970) worden of tegengehouden aan de grens of teruggestuurd als ze door de mazen van het net zijn geglipt.
Het is een grove vereenvoudiging die nochtans niet wegneemt dat de vergelijking met de 19de eeuw pertinent is.
Categorieën: UGent · de wereld · sociaal-maatschappelijk · studies
getagged: ideologie, mondiaal, kapitalisme, arm, rijk, kloof
Laatste dag les van jaar 1. Ik zal het cliché van de tijd die snel gaat maar achterwege laten?
Ik ga het missen, nu ik zoveel mensen beter heb leren kennen. De tijd was duidelijk te beperkt. Reeds volgend jaar splitsen de groepen, en zo is het met sommigen de allerlaatste keer. Anderen zal ik de komende jaren (gelukkig) nog veel treffen, maar het is toch met spijt in het hart dat er een breuk komt.
Ik had niet verwacht dat ik het zo goed ging kunnen vinden met studenten die – uiteindelijk – zoveel jonger zijn dan mij. Een aangename verrassing.
Nu nog door die zure appel van een examenperiode bijten, en hopen op een iets zoetere tweede zit…
Categorieën: studies
Ik had 5 examens, waarvan ik er 4 heb meegedaan. Een strategische beslissing, om me ten volle te kunnen concentreren op deze 4 vakken. Het heeft zijn vruchten afgeworpen, want ik ben geslaagd voor alle examens die ik afgelegd heb. Voorlopig dus één vak tweede zit.
Dit overtreft mijn stoutste verwachtingen, want de omstandigheden waarin ik moest studeren waren soms heel zwaar. Ik heb voor mezelf bewezen dat ik in staat ben een universitaire studie te volgen, en ik ben vastbesloten om ze te volbrengen ook.
Ik besef dat dit nog maar het begin is, en er nog zware periodes zullen volgen, maar de vuurproef is doorstaan. Laat die tweede semester maar komen!
Sociale en politieke leerstelsels (prof. dr. S. Zemni) 15 / 20
Politicologie (prof. dr. C. Devos) afwezig
Communicatiewetenschap (prof. dr. H. Verstraeten) 10 / 20
Sociologie (prof. B. Van de Putte) 12 / 20
Statistiek (prof. dr. J. Lievens) 17 / 20
Mijn sociale status als student, gaat samen met de (rol)verwachting dat ik studeer. Mijn sociale status als lowlife daarentegen gaat samen met de rol van pintjes drinken op café, computerspelletjes spelen, of gewoon niks doen. Beide rollen zijn echter moeilijk combineerbaar, en zodoende is er sprake van rolconflict.
Jawel, sociologie is mijn laaste examen. En ik ben het kotsbeu, maar nog veel werk. Grrr!
Categorieën: persoonlijk · studies
Elke student heeft zo zijn middeltjes om beter te kunnen studeren: bakken koffie, kratten Red Bull, pillendozen Dynarax of vitaminen, en dergelijke meer. Maar dat zijn slechts lapmiddeltjes die wellicht vooral psychologisch werken. Dus besloot ik me te wagen aan een klein experiment met het iets zwaardere spul: het effect van cocaïne op studeren. Ik wou antwoord op drie vragen: Helpt cocaïne bij studeren? Blijft de verwerkte leerstof onder invloed nadien hangen? Zijn er bijwerkingen?
Vertreksituatie: vermoeid, algemeen negatieve stemming, laag concentratievermogen, moeite om kennis vast te houden. Na een kleine hoeveelheid Columbiaans poeder verdwenen voorgaande ongemakken als sneeuw voor de zon. Weg vermoeidheid, welkom optimisme, en studeren ging als een trein. Geen twijfel mogelijk: dit spul helpt.
De dag nadien bleek de verwerkte leerstof rotsvast in mijn geheugen te zitten, zelfs beter dan in normale optimale omstandigheden. Maar voor de Revolutie der Lijntjes wordt uitgeroepen, er zijn ook bijwerkingen…
Lichte bijwerkingen onder invloed waren een gevoel van nervositeit en lichtzwetende handen. Weinig problematisch gezien de voordelen. Van groter belang was het effect de dag nadien: een zwaarder gevoel van vermoeidheid, en grotere moeilijkheid om me te concentreren. Dat zou kunnen weggenomen worden door weer te gebruiken, maar het hoeft weinig uitleg waar dat eindigt.
Conclusie: cocaïne helpt op korte termijn enorm bij studeren, maar is op middellange termijn wellicht zeer verslavend, en contraproductief wegens de aanslag op de algemene fitheid nadien. Dit na-effect is heel duidelijk voelbaar. Niet echt aan te raden dus, zij het misschien waar nét dat laatste beetje energie nodig is om een examenperiode door te komen.
Uiteraard hoef ik niet te vertellen dat druggebruik illegaal is en potentieel ernstige gezondheidsrisico’s inhoudt. Doe zoals elke brave Vlaming en ren naar de dichtstbijzijnde welwillende dokter naar keuze, en vraag naar Rilatine. Dat is trendy, hip en dankzij onze medische wetenschap volledig legaal! Je kan eventueel aankloppen bij iemand met kinderen, dat is in veel gevallen ook doeltreffend.
Categorieën: persoonlijk · studies
getagged: cocaïne, drugs, examens, studeren
Als er iets is wat ik de afgelopen weken aan de lijve ondervonden heb, is het dat de realiteit veel idealen inhaalt. Mijn poging van afgelopen zomer om de implicaties in te schatten van een nieuwe studie aan te vangen, is hopeloos tekort geschoten. Daar had ik in het achterhoofd rekening mee gehouden, maar daadwerkelijk geconfronteerd worden met oude demonen als faalangst, destructieve stress, uitstelgedrag, sociale isolatie en de grilligheid van het leven in het algemeen, is een heel ander verhaal.
Er zijn momenten waar ik een onweerstaanbare drang voel om heel hard weg te lopen, net als vroeger. Maar dan realiseer ik me dat ‘vroeger’ maar eens moet ophouden mijn leven te domineren. Dus ga ik door, met vallen en opstaan. Al kan ik nu al zeggen dat het vooropgestelde resultaat deze eerste semester wel eens anders zou kunnen uitdraaien.
Er rest me slechts één conclusie: (psychische) stabiliteit is de sleutel tot succes en geluk in het leven, niet capaciteit.
Categorieën: studies
getagged: examens, stress, studeren, studies
In mijn cursussen kom ik af en toe eens een goede quote tegen. Eén die me bijgebleven is, vond ik het vermelden waard in een kort blogbericht: “De mens is noch engel, noch dier, en het ongeluk is dat wie engel wil spelen, dier wordt.“
De oorzaak van veel miserie, bijzonder to-the-point samengevat.
Categorieën: filosofie · sociaal-maatschappelijk · studies
